تبلیغات
طب اسلامی - خواص و كاربرد دارچین
گسترش طب اسلامی در جوامع

:درباره وبلاگ

:آرشیو

:طبقه بندی

:پیوندها

:پیوندهای روزانه

:نویسندگان

:آخرین پستها

:نظرسنجی

آماروبلاگ

free counters
جمعه 1 مرداد 1389-01:53 ب.ظ






در ایران به طور كلی «دارچین»گفته می شود.در كتب طب سنتی انواع آن رابا نامهای «دارصینی »،«قرفهالدار چینی »،«سلیخه »نام برده اند .پوست شاخه های درختی است كه به فرانسوی آن را Cannelleوبه انگلیسیCinnamon نامندو درخت آن را به فرانسوی cannerlierوبه اانگلیسی cinnamon treeمی نامند . گیاهی است از خانواده یLauraceae و گونه های مختلفی دارد كه معروفترین آنها دو گونه بانام های علمی زیر است :
1- Cinnamonmum verun J.S .Presl.كه مترادف آن C.zeylanicum Bl.است و در بازار تجارت بین المللی به نام «دارچین سیلان »در كتب Ceylon cinnamonو به نام «قرفه»معروف است واز مرغوب ترین انواع دارچین است .
2- Cinnamomum cassid Bl.كه رویشگاه آن چین وویتنام و جزایر سوئد وآن حوالی است ودر چین نیز پرورش داده می شود و در بازار به نام«دارچین چین » و«دارچین سایگون» گفته میشود . این دارچین رابه عربی«سلیخه »و«دار صینی »وبه زبان اردو «تج»می نامند و مترادف آن C.aromaticum Nees. می باشد .

انواع دیگری نیز با اسامی تجارتی خاص در بازار وجود دارد كه در حد مرغو بیت انواع فوق نیست ،از جمله دارچین كایان كه در آمریكای جنوبی میروید ،رنگ آن تقریبا سفید ودر دهان زود نرم میشود ودارچین ناصاف ونامرغوب كه به جای پوست شاخه های جوان درخت دارچین سیلان تهیه می شود كه خشن و ناصاف و نامرغوب است.

سابقه تاریخی

دو گونه دارچین به نام دارچین سیلانو دارچین سایگون از قدیمی ترین ادویه های جهان هستند كه از تعصار كهن مورد شناخت بشر بوده است و اسناد مكتوب تاریخ قدمت آنها را به 40-30قرن پیش می رساند.
از نظر كیفیت این دو نوع دارچین با هم یكسان نیستند ولی به علت شباهت زیادی كه از نظر خواص و عطر باهم دارند از همان قرنها پیش همیشه دو گونه:C.verum وC.cassia باهم اشتباه می شده و حتی در حال حاضر نیز در اغلب مناطق دنیا برای این دو گونه دارچین اختلافی قائل نیستند.
در بازار آمریكا تقریبا تمام ادویه ای كه به نام دارچین فروخته می شود عملا از نوع C.cassia است و نام دارچین را آمریكایی ها از هر نوع cinnamon می گویند.در انگلستان مرسوم است در بازار و در محافل علمی نام cinnamon برای گونه مرغوبC. zeylanicum و نام cassia برای گونه C.cassia به كار می رود.در صورتی كه در آمریكا طبق مقررات مواد غذایی دارویی مربوط به سال 1938 اجازه داده شده است كه كلمه Cinnamonبرای هر دو نوع به كار رود.
حكمای طب سنتی از جمله گالن طبیب نامدار یونانی در قرن دوم پس از میلاد در كتابش دارچین سایگون و یاC.cassia را هم ردیف باC. zeylanicum . یا دارچین سیلان اعلام كرده و معتقد است كه در مصارف طبی می توان به جای دارچین سیلان از دارچین سایگون استفاده كرد ولی از نظر مقدار باید مقدار مصرف دارچین سایگون دو برابر دارچین سیلان باشد.

مشخصات

دارچین سیلان درختچه ای است از نظر بلندی متوسط همیشه سبز كه قسمت درونی پوست شاخه های جوان ان دارچین مرغوب تجارتی معروف به دارچین سیلان است .در سیلان و هند ارتفاع ایت درختچه ممكن است تا 12-10 متر برسد.
ولی عملا چون به طریق شاخه زاد پروزش داده می شود ارتفاع خیلی كمتری دارد ،برگهای آن به رنگ سبز تیره شفاف در سطح فوقانی و سبز روشن در سطح تحتانی ،بسیار معطر ،دراز به طول 15-10 سانتی متر و نوك تیز هستند.گل ان كوچك زرد تقریبا نامرئی است.میوه آن كوچك تخم مرغی به رنگ ارغوانی تیره به طول 2-1 سانتی متر و دارای یك دانه می باشد.این درختچه در سیلان و هند در مناطقی كه بارندگی سالیانه در حدود 2-5/1 متر باشد می روید.
مرغوبترین نوع دراچین سیلان ار دارچین شیرین یا دارچین عسلی می نامند.تكثیر این درختچه از طریق كاشت بذر و یا از طریق كاشت قلمه آن است .پس از 3-2 سال درخت جوان را قطع می كنند تا شاخه های زیاد بدهد و به صورت شاخه زا در آید و 3-2 سال بعد پوست شاخه های جدید راكنده به صورت لوله دارچین در بازار عرضه می كنند.
دارچین سایگون یا دارچین چین در ویتنام و هیمالیای شرقی و قسمتی از چین می روید.درخت ان كمی بلندتر ،پوست آن ضخیم تر ،برگها دازتر و میوه آن كوچكتر از دارچین سیلان است.كاشت بهره برداری ان نظیر كاشت و بهره برداری دارچین سیلان می باشد.و تنها اختلاف این است كه در مورد دارچین سایگون معمول است از پوست شاخه های جوان و از پوست تنه درخت نیز كه ناصاف است از هر دو استفاده و شابد 15-10 سال لازم است تا بهره برداری آغاز شود.

تركیبات شیمیایی

از نظر تركیبات شیمیایی و مواد عامله طبق بررسی های دانشمندان شیمی و دارویی در داچین سیلان اسانس روغنی فرار قابل ملاحظه ای وجود دارد.بررسی های آزمایشگاهی نشان می دهد كه در پوست خشك ساقه های كوچك و جوان درخت در حدود 71/0-35/0 درصد اسانس یافت می شود كه شامل 76-48 درصد از آلدئید ها می باشد.بررسی دیگری نشان می دهد كه دارای 2 درصد اسانس است كه شامل 90-70 درصد ماده اوژنول (اسانس میخك)است.
بررسی دیگری نشان می دهد كه پوست شاخه ها در حدود 1-5/0 درصد اسانس دارد و برگهای سبز درخت در خدود 1 درصد اسانس دارد.مطالعه دیگری نشان می دهد كه اسانس دارچین از نظر ماده اوژنول اسانس میخك است و در هر دو در حدود 90-70درصد اوژنول وجود دارد.
در پوست ریشه دارچین در حدود 3 درصد اسانس یافت می شود كه البته با اسانس پوست و شاخه ها و برگها متفاوت است. دارچین سیلان منتهی ضعیفتر از ان است نیز دارای اسانس می باشد.در هر دو گونه فوق علاوه بر اسانس مواد دیگری نظیرتانن نیز یافت می شود.[G.I.M.P]
در گزارش مطالعات دیگر جدیدی در مورد تركیبات شیمیایی چنین آمده است كه اسانس گونه سیلان دارای سینامیك آلدئید،هایدروسینامیكآلدئید،بنز آلدئید و كومینیك آلدئید،نونی لیك آلدئید،اوژنول،كاریوفیلن،آل-فلاندرین،پی سیمن،پینن،میتل-ان-آمیل كنوتو آل-لینالول می باشد.
در مورد تركیبات شیمیایی دارچین سایگون آمده است كه دارای سینامیك آدئید ،سینامیل استات ،فنیل پروپیل استات و تانن می باشد.

خواص و كاربرد

دارچین سیلان:در هند و چین از پوست شاخه ها و اسانس آن به عنوان محرك هاضمه،محرك تنفس و محرك جریان خون استفاده می شود.در شبه جزیره مالایا مصارف وسیع وسیع دارویی دارد. اسانس ان خاصیت جرم كشی قوی دارد ولی نظر به اثر تحریكی آن كمتر برای میكروب كشی به كار می رود.دارچین در دور زیاد به عنوان مواد مخدر سمی مورد توجه است.[كوئی زمبیگ و نادكارنی]
دارچین سایگون بیشتر مصرف ادویه دارد تا مصرف دارویی ،این دارچین تند و گزنده وتونیك خاصی برای كلیه می باشد.برای سرما زدگی پا و دست و دل درد و شاش بند تجویز می شود،ولی در مورد زنان حامله توصیه نمی گردد[چونگ یائوچی].
شاخه های كوچك تازه ان نیز اغلب قطع و قطعه قطعه شده در آفتاب خشك می شود،این قطعات با 100-30 سانتی متر طول به بازار عرضه می شود.دارویی گرم كننده با طعمی كمی شیرین و برای تسریع جریان خون تجویز می شود.به علاوه به عنوان تب بر در موارد سرما خوردگی و كاهش درد مفاصل و كمر توصیه می گردد[چونگ یائوچی].
به طور كلی در كتب طب سنتی خاور دور ،دارچین به عنوان بادكن ،مقوی معده ،قابض،تونیك،محرك و آرام بخش و دارویی برای ناراحتی های پس از زایمان تجویز می شده است[استوارت].‌[روا]می گوید كه به طور كلی دارچین یك محرك عمومی است كه جریان خون را تسریع و تنفس را تحریك می كند و موجب افزایش اغلب ترشحات بدن و تحریك عاضمه می گردد.از سرشاخه های جوان آن هب عنوان قاعده آور و معرق استفاده می شود.در هند و چین از این دارو به عنوان یكی از اجزا در تهیه داروهای مركب ضد اسهال،صفرابر و تب بر به كار می رود و برای معالجه اسهال و یرقان و مالاریای مزمن كه موجب بزرگی طحال شده مفید است معالجه اسهال و یرقان و مالاریای مزمن كه موجب بزرگی طحال شده مفید است[می نات].[بركیل] معتقد است كه این دارچین به عنوان جزئی از اجزای داروهای مركب برای سرفه و ناراحتی سینه مصرف می شود.
دارچین از نظر طبیعت زنبق نظر حكمای طب سنتی ایران و هند گرم و خشك است ونیروی دارویی ان تا 15 سال باقی می ماند.از نظر خواص معتقدند كه بسیار لطیف كننده و باز كننده گرفتگی های و انسداد مجاری و فرح اور است.عفونت اخلاط را رفع می كند و تریاق سموم حیوانی ،نباتی،و معدنی است و نیروبخش و مقوی است و برای خفقان،وسواس،وحشت،و جنون و تقویت معده و كبد و رفع بد بویی دهان ،قطع سرفه های رطوبی،تنگی نفس،رفع خشونت صدا و آواز كه بلغم غلیظ باشد،پاكم كردن سینه و حنجره،باز كردن گرفتگی های كبد ،رفع استسقا و ضد عفونی زخمها بسیار مفید است.استعمال آن به صورت خوردن در شربتها ومصرف گردو به صورت روغن و ضماد و یا شیاف و مالیدن به اعضا به صور مختلف امكان دارد.مالیدن روغن آن به پلك چشم مفید است.خوردن دم كرده ان با سركه و مصطكی برای سكسكه رسوبی نافع است.ضماد ان برای رعشه و رفع تبو لرزهای بلغمی و سوداوی و دانه بواسیر و تسكین درد ان و عقرب زدگی مفید است.
اگر ان را در دهان جویده برقضیب بمالند موجب التذاذ جماع باشددر گرم مزاجان ایجاد سردرد می كند و برای مثانه مضرر است واز این نظر باید با كتیرا خورده شود،مقدار خوراك آن از 20-8 گرم می باشد.روغن آن بسیار گرم و خیلی خشك است و برای سنگینی و سردرد ودردهای رحمی چه از طریق خوردن ان و چه با مالیدن نافع است.قطره ان در گوش برای رفع سنگینی گوش و خوردن آن برای تقویت هاضمه ،تحیلی نفخ،گاز معده،رفع یرقان و بواسیر مفید است.
تهیه گرد دارچینی :دارچین سیلان را به مقدار مورد نظر گرفته و نیم كوب كرده،در گرم خانه 40 درجه سانتی گراد بخشكانند و نرم ساییده از الك بیرون كنند وباید ان را آنقدر بسایند كه در نخاله باقی مانده،جز ماده خشبی بی طعم چیز دیگری نباشد.این گرد از ادویه برای مصرف در غذا می باشد و از عوامل محرك و مقوی معده است.
مقدار خوراك آن از 5-5/0 گرم است.
عرق دارچینی:دارچین سیلان ررا به مقدار مورد نظر گرفته با آب كافی ،ابتدا دارچین را نیم كوب كرده مدت 12 ساعت در آب بخیسانند و بعد از تقطیر كنند تا از هر جز دارچین را كه مصرف شده در چهار جز مقطر به دست آید و برای گرفتن اسانس روغنی فرار آن بهتر است كه مایع تقطیر شده را در شیشه لوله دار جمع كنند كه در انتهای لوله باریك اسانس جمع شود.
عرق دارچین را به مقدار 120-60 گرم در پوسیونهای محرك داخل می نمایند.مقدار خوراك از اسنس آن 12-1 قطره است كه در پوسیونهای ریخته شود.
شربت دارچین:عرق دارچین 10 واحد،قند سفید 180واحد،قند را در عرق به حالت سردی حل كنند وبا كاغذ صاف نمایند و این شربت را مانند محركها و مقوی های معده به مقدار 60-15 گرم در پوسیونها و یا یك شربتسرد حل كرده می خورند.
جوشانده دارچین:دارچین سیلان 8 گرم،آب 1000گرم،مطابق معمول جوشانده تهیه شود.

عوارض جانبی دارچین و بیماریها:

بیماران دیابتی

تازه ترین تحقیقات نشان می‌دهد بیماران مبتلا به دیابت می‌توانند با افزودن کمی دارچین به رژیم غذایی خود به حفظ سلامت بدنشان کمک کنند.
به گزارش ایسنا، به نقل از پایگاه اینترنتی رویترز، در این مطالعه بیماران دیابتی که به مدت 40 روز، روزانه یک گرم دارچین به رژیم غذایی معمول خود افزودند، میزان قند خون، کلسترول و چربی‌های خونشان تا 30 درصد کاهش یافت و کاهش میزان کلسترول ، قند و چربی خون در بیماران دیابتی تاثیر مفیدی در بهبود سلامتی دارد.
وقتی بدن حساسیت خود را نسبت به هورمون انسولین از دست می‌دهد، دیابت نوع دوم بروز می‌کند. انسولین قند را از خون به سلول های بدن منتقل می‌کند تا به عنوان انرژی مورد استفاده قرار گیرد، بنابراین وقتی بدن به انسولین پاسخ ندهد، مقدار قند یا گلوکز در خون بالا می‌رود و منجر به خستگی و تاری دید می‌شود.
افزایش قند خون در دراز مدت می‌تواند خطر ابتلا به بیماریهای قلبی، نا رسایی کلیوی و نابینایی را افزایش دهد.
افزودن مقدار کمی دارچین به چای ، آب پرتقال یا غلات مفید است. با جوشاندن آب با یک تکه دارچین به راحتی می‌توان چای دارچینی نیز تهیه کرد.
دارچین هم چنین از بروز دیابت نوع دوم در افراد در معرض خطر جلوگیری می‌کند.
دارچین حاوی برخی مواد است که مصرف زیاد آن می‌تواند سمی باشد بنابراین در مصرف این ماده غذایی باید دقت کرد.
در این مطالعه 60 بیمار مبتلا به دیابت نوع دوم روزانه 1، 3 یا 6 گرم دارچین یا معادل آن آرد گندم ( به عنوان دارونما ) مصرف کردند. آرد گندم و دارچین به شکل کپسول استفاده می شد.
میزان گلوکز، چربی و کلسترول تمام بیمارانی که دارچین مصرف کردند تا 30 درصد کاهش یافت، اما هیچ گونه تغییری در کسانی که دارو نما دریافت کردند مشاهده نشد.
دارچین حاوی ترکیباتی است که عمل انسولین در انتقال گلوکز به سلول ها را بهبود می‌بخشد. دارچین تقریبا هیچ کالری ندارد، به همین خاطر دیابتی‌ها بدون خطر چاق شدن می‌توانند با افزودن دارچین طعم مطبوعی به غذای خود بخشند.هر گرم دارچین کمتر از 3 کالری دارد که بسیار اندک است.
تحقیقات قبلی نشان داده بود که دارچین ظاهرا به سلول های چربی در تشخیص و واکنش به انسولین کمک می‌کند.
مطالعات آزمایشگاهی و حیوانی نیز نشان داده بود که دارچین سوخت و ساز گلوکز را حدود بیست برابر می‌کند.

مطالعه بر روی حیوانات:

سمیت حاد ناشی از سینامالدهید، دقیقاً مرتبط با فرم تجویز آن می‌باشد. Hadara مقادیر LD50 را در موش گزارش داده است: 132 میلی‌گرم بر كیلوگرم به طور داخل وریدی ـ 610 میلی‌گرم بر كیلوگرم به طور داخل صفاقی و 2225 میلی‌گرم بر كیلوگرم به طور خوراكی. اما عصاره آبی آن حقیقتاً غیرسمی است. (با LD50 4980 میلی‌گرم بر كیلوگرم به طور داخل صفاقی). Shramlik مقادیر LD50 را برای اسانس فرار دارچین Ceylon، 4160 میلی‌گرم بر كیلوگرم و برای روغن كاسیا 5200 میلی‌گرم بر كیلوگرم گزارش داده است (آزمایش بر روی موش صحرایی و به طریق خوراكی انجام گرفته است). در مونوگراف‌هایی كه توسط Opdyke ثبت شده است، مقادیر LD50 خوراكی بین 2/2 میلی‌لیتر بر كیلوگرم و 4/3 میلی‌لیتر بر كیلوگرم ذكر شده است. اگرچه Meyer گزارش داده است كه اسانس دارچین به مقدار بسیار ناچیزی از طریق پوست جذب می‌گردد، اما محققین دیگر مقادیر پائینی از LD50 مربوط به فرم پوستی به دست آورده‌اند كه عبارت است از: 59/0 میلی‌گرم بر كیلوگرم از سینامالدهید، 69/0 میلی‌گرم بر كیلوگرم از اسانس دارچین Ceylon و 32/0 میلی‌گرم بر كیلوگرم از اسانس كاسیا. موش‌های صحرایی 70 میلی‌گرم سینامالدهید را به فرم خوراكی، به مدت 8 هفته تحمل كردند، بدون اینكه نشانه‌ای از سمیت ظاهر شود. هنگامی كه 1000،2500 و ppm110000 سینامالدهید، برای یك دوره 16 هفته‌ای، به رژیم موش‌های صحرایی اضافه گردید، در گروهی كه ppm110000 سینامالدهید، دریافت نموده بودند، التهاب ملایم سلول‌‌های كبدی و هیپركراتوزیس بخش لایه‌لایه‌ای معده مشاهده گردید. هیچ‌گونه اثرات ماكروسكوپیك در مقادیر ppm110000 و ppm12500 دیده نشد. علائم مشابهی نیز توسط shramlik مشاهده شده است. وی وقوع نفریت را نیز گزارش داده است.

مطالعه بر روی انسانها:

خطرات استفاده از دارچین، خصوصاً اسانس فرار و سینامالدهید آن ارزیابی شده است، زیرا به عنوان یك آلدهید اشباع نشده در موقعیت‌های با گروه‌های سولفیدریل و آمینو واكنش داده و مسئول خصوصیات حساس كننده، التهاب‌آور و سمیت برای سلولها می‌باشد.
تحقیقات سمیت‌شناسی و فارماكولوژیك، نشان دهنده وجود خطر خاصی برای انسان نمی‌باشند. تحقیقات انجام گرفته به وسیله Plant نشان می‌دهد كه در سگ‌های تحت آزمایش با دوزهای بالا، استفراغ دیده شده است و این مطلب، مشابه عوارض جانبی گزارش شده در انسان می‌باشد.
شورای اروپا در سال 1973، گونه‌های مختلف دارچین را در لیست مواد، ادویه‌ها و افزودنی‌های معمولی فصلی ذكر نموده و استفاده آنرا در مقادیر كم مجاز دانسته است، با این احتمال كه جزء فعال در محصول نهایی حذف می‌شود. دوز مجاز جهت مصرف سینامالدهید 25/1 میلی‌گرم بر كیلوگرم می‌باشد.

عوارض پوستی:

سینامالدهید 5% در وازلین، محرك پوست می‌باشد. اسانس دارچین، بعد از 48 ساعت تماس، در قسمت خلفی ران یك پسر 11 ساله ایجاد سوختگی درجه دوم نمود.
در سال 1988، Hausen بیان كرد كه سینامالدهید، تركیبی است كه مسئول واكنش‌های آلرژیك مواد آرایشی و عطرها می‌باشد. پیش از آن در سال 1920 كهیر ایجاد شده به وسیله دارچین گزارش شده بود. اگرچه موارد بالینی متعددی ثبت شده است، به نظر می‌رسد كه تعداد واقعی عوارض جانبی كمتر برآورد شده است. عامه مردم عوارض جانبی مواد طبیعی را نسبت به مواد شیمیایی به طریقی متفاوت باور دارند.
گزارشاتی وجود دارد كه نشان می‌دهد بیماران، مدت زمانی طولانی پیش از ظهور علائم شدید، به عوارض آلرژیك ملایم مبتلا می‌شوند. علائم مذكور، در ابتدا، معمولاً به عنوان نشانه‌ای از عملكرد دارویی فرآورده و یا به عنوان یك بیماری عادی مانند آفت یا هرپس لابیالیس تلقی می‌شود. واكنش‌های آلرژیك بعد از تماس با اسانس دارچین یا سینامالدهید موجود در پماد، خمیردندان، دهان‌شویه‌ها و غذاها اتفاق می‌افتند. علائم اصلی عبارتند از: تورم و التهاب لب‌ها و زبان، خارش، تاولی شدن مخاط دهانی و كهیر. مواردی از گرانولوماتوز دهانی ـ صورتی بعد از تماس با اسانس دارچین در خمیردندان نیز گزارش شده است. كمترین غلظتی كه در Patch های پوستی ایجاد واكنش‌های مثبت می‌نماید 01/0% می‌باشد.
واكنش‌های شدید مانند آنافیلاكس گزارش نشده است. تمامی موارد بالینی بعد از قطع مصرف فرآورده‌های حاوی دارچین بهبود یافتند. در بیشتر موارد بالینی، محققین گزارش دادند كه یك انتظام كروموزومی غیرعادی در بیماران یا اعضای خانواده آنها وجود دارد. واكنش‌های متقاطع در افراد حساس به بالسام پرو وجود دارد.
در یك گروه متشكل از 117 بیمار حساس به بالسام پرو، 5/14% آنها نسبت به دارچین چینی واكنش مثبت نشان دادند اما در مقابل، در یك گروه 220 نفری غیرحساس به بالسام پرو، تنها 1 نفر واكنش مثبت نشان داد. واكنش‌های متقاطع با میخك، بیشتر بیان شده است، (2/64% از گروه قبلی واكنش‌های مثبت نشان دادند).
Nater متوجه شد كه سینامالدهید (3ـ3/0 میلی‌گرم بر میلی‌لیتر) به طور Invitro، آزاد كننده هیستامین در لكوسیت‌های انسانی است. این محقق، اثر مذكور را مسئول اصلی واكنش‌های پوستی می‌داند.
«اثر تسكین دهنده» كه به وسیله Opdyke توضیح داده شده است، شامل: كاهش یا ممانعت از واكنش‌های حساسیتی پوست به وسیله تركیبات دیگر موجود در اسانس فرار مانند لیمونن و اوژنول می‌باشد. ارتباط بالینی آزمایش مذكور، به درستی ثبت نشده است. ممكن است به نظر برسد، اوژنول، كه ممانعت كننده بیوسنتز پروستاگلاندین می‌باشد، بر روی مكانیسم التهاب مؤثر باشد. اگر این مطلب صحیح باشد، احتمالاً باید واكنش‌های حساسیتی مضر و مختلفی از سینامالدهید و اسانس دارچین Ceylon انتظار داشت. اطلاعات كلینیكی جهت تأئید این فرضیه وجود ندارد.
نتیجتاً نظر Mathias می‌بایست پذیرفته شود كه فرآورده‌های حاوی بیش از 01/0% سینامالدهید جهت استفاده، مورد تردید می‌باشد. افراد مبتلا به بیماری‌های آلرژیك نباید فرآورده‌های حاوی دارچین را مصرف نمایند.

تداخلات دارویی:

در آزمایشات Invito، پوست كاسیا ( 2 گرم در 100 میلی‌لیتر) به طور قابل توجهی انحلال تتراسیكلین هیدروكلراید و متاسیكلین هیدروكلراید را از كپسول‌های ژلاتینی به تأخیر می‌اندازد. درحضور پوست كاسیا بعد از گذشت 30 دقیقه حدود 20% تتراسیكلین هیدروكلراید به صورت محلول درمی‌آید، اما، در صورت وجود آب خالص، 97% آن حل می‌شود. این اثر مشابه داروی ضد اسیدتری سیلیكات منیزیوم می‌باشد. به نظر می‌رسد علت آن جذب آنتی‌بیوتیك توسط ذرات باشد. تحقیقات بیشتر به منظور مشخص نمودن این مطلب كه كدام تركیب خاص پوست كاسیا (اسانس فرار، سینامالدهید، موسیلاژ) مسئول این اثر می‌باشد، صورت نگرفته است. از آنجائی كه دوز 1 تا 2 گرم دارچین عمومیت دارد، باید احتیاط نمود كه تتراسیكلین و دیگر تركیبات مشابه همراه با آن مصرف نشود.
از آنجائی كه می‌توان انتظار داشت واكنشی بین آمین‌های نوع 1 آزاد و سینامالدهید صورت گیرد، نتیجتاً اسانس فرار نباید همراه داروهای مشابه با محدوده درمانی كوچك مصرف شود.

باروری، بارداری، شیردهی:

Lewin گزارش می‌دهد كه دارچین به وسیله زنان میانسال و سالمند، به عنوان یك داروی سقط جنین كننده مصرف می‌شده است. لازم به ذكر است كه در منابع قدیمی، دارچین (كاسیا) با Cassia fistulosa كه حاوی آنتراكینون‌ها می‌باشند اشتباه شده است. گزارش شده است كه «مقادیر زیاد دارچین» (مقدار نامشخص) در زنان باردار باعث ایجاد مت هموگلوبین در خون، وجود خون در ادرار، وجود آلبومین در ادرار و وجود سیلندر در ادرار می‌گردد. سقط جنین گزارش نشده است. مصرف روزانه 100 قطره تنطور دارچین منجر به سقط جنین نمی‌گردد. هرچند كه Lewin در كتب دیگری ذكر نموده است كه دارچین می‌تواند موجب سقط گردد. اما موارد بالینی ذكر نشده است. در یك گزارش مبنی بر سقط جنین عمدی توأم با موفقیت، ماده‌ای با هویت تقریباً نامشخص مصرف شده است. نویسنده ذكر می‌كند كه مایع سیاه مایل به قهوه‌ای تنطور دارچین بوده است. دوز آن تعیین نشده است. این مطلب كه یك دوز منفرد دارچین ممكن است ایجاد سقط نماید مورد تردید است به خصوص اگر مصرف گسترده آن نیز مدنظر قرار گیرد.
گزارشاتی كه توسط Hagers Handbuch , Roth در ارتباط با عملكرد دارچین بر روی رحم بیان شده است، بر پایه گزارشاتی است كه به وسیله Lewin , Madaus عنوان شده است. دو محقق مذكور از كتاب Clarus 1860 نقل قول كرده‌اند. به نظر می‌رسد كه گزارش صحیحی در ارتباط با سقط جنین عمدی با دارچین وجود ندارد.
Abramovici متوجه شد كه سینامالدهید در جنین جوجه اثر تراتوژنیك دارد. آزمایشات مشخص نموده‌اند كه ناهنجاری‌های حاصل ارتباط نزدیكی با اثرات سمی سینامالدهید دارد. حداكثر اثر تراتوژنیك در دوز 5/0 میلی مول برای هر جنین مشاهده شده است، كه 2/58% موجب ناهنجاری و 49% موجب مرگ جنین شده است. آزمایشات بر روی جنین جوجه، ارزش محدودی جهت ارزیابی خطر برای انسان دارد.
اطلاعات بیشتر در رابطه با سمیت دارچین یا اسانس دارچین در دوران بارداری به دست نیامده است. در پایان، می‌توان بیان كرد كه دارچین خطر خاصی در دوران بارداری ندارد. از آنجایی كه مدارك كافی در مورد اثرات جهش‌زای دارچین در این دوران وجود ندارد، بهتر است استفاده طولانی مدت اسانس آن در بارداری منع شود.

قدرت جهش‌زایی و سرطان‌زایی:

عصاره دارچین یا سینامالدهید به منظور ارزیابی اثرات جهش‌زای آن در سالمونلا (آزمایش Ames) مورد سنجش قرار گرفته‌اند. در بیشتر آزمایشات نتایج منفی بوده است. Lutz و همكارانش این نتایج منفی را مرتبط با ساختمان شیمیایی آلدهیدهای مختلف اشباع نشده در موقعیت‌های می‌دانند. با این وجود، نتایج مثبت نیز در رابطه با عصاره الكلی دارچین و سینامالدهید گزارش شده است. در یك آزمایش، O ـ متوكسی سینامالدهید در تست Ames نتیجه مثبت داشت، در حالی كه سینامالدهید نتیجه منفی داشته است. تحقیقات بیشتر در رابطه با محصولات دارچین كه از لحاظ شیمیایی و گیاه‌شناسی كاملاً اختصاصی باشند لازم می‌باشد.
برخلاف آزمایشات انجام شده بر روی رشته‌های سالمونلا، دارچین و اسانس كاسیا، در آزمایشات انجام گرفته بر روی DNA متعلق به B. subtilis نتیجه مثبت داشته‌اند.
اسانس دارچین و سینامالدهید در آزمایشات انحرافات كروموزومی با استفاده از كشت سلولی موش‌های چینی و سیستم آزمایشی Drosophila، نتیجه مثبت داشته است. نتیجه آزمایش Drosophila در مورد عصاره آبی دارچین منفی بوده است. آزمایش هسته‌های كوچك در موش نیز نتیجه منفی داشته است. دوز مصرفی 500ـ125 میلی‌گرم بر كیلوگرم به طور داخل صفاقی بوده است.
نتایج آزمایشات تعیین قدرت جهش‌زایی سینامالدهید و اسانس دارچین بر روی باكتری‌های به طور Invitro، می‌بایست به دقت تفسیر شود، زیرا غلظت استفاده شده در محدوده دوزی بوده است كه در آن محدوده خاصیت ضدمیكروبی داشته‌اند. تأخیر در رشد به واسطه اثر ضدمیكروبی سینامالدهید، دلیلی است كه آن را به عنوان یك عامل ضدجهش، گزارش كرده‌اند.
با توجه به آزمایشات انجام گرفته به صورت Invitro حاوی كشت سلولی پستانداران می‌بایست ذكر گردد كه عصاره دارچین و سینامالدهید موجب ایجاد اثرات سیتوتوكسیك می‌گردد. دوزهای آزمایش شده عبارتند از: ED50 از 60ـ50 در سلول‌های KB (یك ردیف سلول برداشته شده از سلولهای سرطانی دهان انسان) و 24ـ20 یا 8/4 در كشت‌های سلولی L1210 موش. ظهور اثرات سیتوتوكسیك همراه با كاهش ساخت پروتئین‌های سلولی است كه مربوط به واكنش سینامالدهید با گروههای سولفیدریل و آمینو می‌باشد. بروز این اثرات غیراختصاصی، به میزان زیادی تحت تأثیر محیط كشت و شرایط آزمایش قرار دارد.
درخصوص خطر سرطان‌زایی دارچین اطلاعات كاملی در دسترس نیست. تحقیقات بیشتر احتیاج به فرآورده‌های اختصاصی از لحاظ شیمیایی و گیاه‌شناسی دارد زیرا وجود سافرول سرطان‌زا، كومارین و O ـ متوكسی سینامالدهید می‌توانند در نتایج نهایی تأثیرگذار باشند.
منبع:www.taamasrar.com



نظرات() 

تاریخ آخرین ویرایش:- -


Edwin
شنبه 12 مرداد 1398 07:45 ب.ظ
Valuable info. Lucky me I found your web site unintentionally, and I'm stunned why this twist
of fate did not came about in advance! I bookmarked it.
Buy generic cialis
دوشنبه 28 اسفند 1396 02:58 ق.ظ

Valuable material. Regards.
when will generic cialis be available cialis 50 mg soft tab cialis 5 mg funziona rx cialis para comprar cialis 5mg prix acquisto online cialis cost of cialis cvs buy online cialis 5mg i recommend cialis generico cialis generico online
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر